logo

دکتر علاء السالم

مومن به دعوت یمانی

میلاد : 19م نوامبر 1974

ملیت : عراقی



معرفی کامل :

ای دوستان مؤمن انصاری من -که اینجا در «گردهمایی انصار» هستید- از خدای تعالی می‌خواهم اعمال شما را به بهترین شکل بپذیرد و توفیق رضایتش را به شما بدهد و دست شما را بگیرد و به راهی ببرد که رضایت او در آن است، یعنی یاری دین خدا و ایستادن در کنار خلفای خدا و یاری رساندن تا آخرین نفس.

این روزهای ماه مبارک رمضان بر شما مبارک باد! شما که میهمان خدای جهانیان هستید. از خدا می‌خواهم که اعمال همۀ شما را بپذیرد. در ابتدا می‌خواهم به خاطر اعلانی که در مورد این دیدار شد عذرخواهی کنم. اداره «همایش» از من خواست در میان شما حاضر باشم و در این دیدار مبارک با شما سخن بگویم ولی شکل اعلام مناسب نبود؛ پس من عذر می‌خواهم، هم از طرف خودم هم از طرف برادران در اداره «همایش انصار امام مهدی».

سید عبدالله غالبی از من خواست با شما در این دیدار سخن بگویم. در این دیدار می‌خواهم از خدای تبارک‌وتعالی و نعمت‌هایش بگویم، دربارۀ خلیفه او در زمین و فداکاری او با همۀ وجودش بگویم. خدای تبارک‌وتعالی با او بر ما کرم و بخشش کرد تا ما را به‌سوی نور ببرد؛

سخن در اینجا دربارۀ آخرت است که ما به‌سوی آن می‌رویم و سخن دربارۀ دار دنیاست که در آنیم. سخن درباره نفس‌هایمان و واقعیت محیط ما خواهد بود یا سخن درباره ما با نام انصار امام مهدی (ع) و تبعات فراوان این نام برای ما خواهد بود و همۀ این موضوعات در مورد ما ای دوستان گرامی! بسیار مهم است و ما نیازمند فداکاری‌ای هستیم که ضعف ما را نشان می‌دهد. این موارد، نیازِ در وجود ما و تعدد زوایای جهل و ظلمت در صفحات وجود ماست؛ پس ما نیازمند فداکاری و قربانی کردن خود در جهات مختلف هستیم.

ولی سخنی که امشب با شما دارم؛ می‌خواهم دربارۀ چیزی متعلق به خدای سبحان و تعالی سخن بگویم. در ابتدا به‌عنوان انصار امام مهدی (ع) می‌پرسیم احمد الحسن (صلوات الله و سلامه علیه) چه تقدیم کرد؟ این سؤال را از بسیاری می‌شنویم. جواب این سؤال به‌اختصار مرا به یاد سخنی از امام مهدی (ع) می‌اندازد که فرمود ما ساخته‌های دست خداییم و پیروان ما ساختۀ ما هستند.

هر انسان، هر کدام از ما در عادات و افکار و عقاید، دچار شائبه‌هایی از ظلمت است و وارد کارخانه احمد الحسن می‌شود. احمد الحسن کارخانه‌ای انسانی دارد و انسان با همه تبعات [و داشته‌های] قبلی، وارد آن می‌شود و به‌عنوان انسانی راست و درست و نسیمی از نسیم‌های بهشت بیرون می‌آید که فرشتگان با نزدیک شدن به او خود را خوشبو می‌کنند و زمینی که بر آن گام می‌نهد، پاکیزه و طیب می‌شود.

امیرالمؤمنین در مورد افراد در آخرالزمان سخن گفته است که صورت، صورت انسان و قلب، قلب حیوان است و خدا ما و شما را از آن پناه دهد. امیرالمؤمنین (صلوات الله و سلامه علیه) می‌گوید شخص دیگری به‌جای علی و نظیر او عمل می‌کند و از صورت انسان و قلب او چیزی موافق با انسانیت می‌سازد و این صورت فقط صورت انسان نیست، بلکه قلب، قلب حیوانی است و دور از قلب انسانی است و شبیه مخلوقات دیگر است. به‌جای اینکه این‌گونه باشد [از این مسئله دور شدند]

همچنین روایات وصف آن را بسیار بیان کرده‌اند که زمین پر از ظلم و جور می‌شود. با این فرض که قلب انسان‌ها از صورت انسانی، تغییر می‌یابد. به‌جای این قلب‌های حیوانی، احمد الحسن (صلوات الله و سلامه علیه) کوشش فراوان می‌کند تا صورت انسان را موافق قلب او کند یا قلب انسان را موافق صورت انسان کند یا صورت انسان، قلب او شود. از این‌رو در وصف مهدی آمده است: از اعمالی که با دست خود انجام می‌دهد آن است که دین را دوباره‌تر و تازه می‌کند زیرا انسان، پروژۀ خدای تبارک‌وتعالی بر این زمین است و مهدی، زمین را -پس از آنکه پر از ظلم و جور شد- پر از قسط و عدل می‌کند.

ای دوستان گرامی! دولت عدل با ساختن انسان آغاز می‌شود، پیش از آنکه بنای مادی را بسازد. پس کسی که دربارۀ آنچه احمد الحسن تقدیم کرده بپرسد، می‌گوییم: احمد الحسن (صلوات الله و سلامه علیه) صورت کامل و زیبایی را ارائه کرد تا بالاترین مقام را برای پروردگارت داشته باشی و بدین ترتیب پروژه خدای تبارک‌وتعالی بر این زمین تحقق می‌یابد.

پس دولت عدل پیش از بنای مادی، با بنای انسان آغاز می‌شود و بنای مادی جز بنایی ثانوی و تبعی نسبت به بنای انسان نیست و در این خصوص باید دو امر را ملاحظه کنیم: فرصت پیوستن به کاروان برای همه باز است. خدا، عادل و رحیم است و از حکمت او این است که این فرصت را برای همه فرزندان آدم گشوده است و هرکدام از آن‌ها می‌تواند عاملی برای ساختن بنیان دولت عدل الهی باشد و خلیفه خدا را در بنای دولت وعده داده‌شدۀ عدل الهی یاری دهد.

مورد دیگر اینکه فرصتی که امروز گشوده شده است، دیروز باز نشده بود و بار دیگر در روزهای آینده تا آخرین روز بر این زمین هم گشوده نخواهد شد. پس ما در فرصتی استثنایی هستیم. این فرصت استثنایی آن است که ما در لحظات برپایی دولت عدل و قسط و تأسیس پایه‌های آن هستیم و در کنار مؤسس و سازندۀ کشتی آن یعنی مهدی آل محمد (صلوات الله و سلامه علیه) ایستاده‌ایم.

پس ای دوستان گرامی، ما چقدر پربهره‌ایم و بر ماست که این فرصت را غنیمت بشماریم؛ بر ماست قدر این روزهایی که در آن زندگی می‌کنیم را بدانیم. درست است که جنبۀ تاریک آن، میدان وسیعی است از ستم‌ها و دردها ولی جنبۀ نورانی، آن است که انسان می‌تواند در آن پیشی بگیرد و به‌سوی خدای تبارک‌وتعالی برود و در کنار پرچم و سازندۀ آن بایستد و این ایستادن، یک ایستادن حقیقی است و هر فرد می‌تواند، همراه با او به‌صورت شریفانه بایستد؛ ایستادنی که نسل‌های آینده مدیون آن خواهند بود.

اکنون وقتی حسین (صلوات الله و سلامه علیه) را به یاد می‌آورید، راهی ندارید مگر آنکه به‌طور کامل به‌سوی انصار او توجه کنید؛ زیرا بخششی که انصار حسین (ع) داشتند، بزرگ بود و خدای تبارک‌وتعالی خواست بین آن‌ها و بین حسین (ع) در دنیا و آخرت پیوند برقرار کند. به همین ترتیب ما در زمان مهدی اول هستیم. در زمان یمانی که آل محمد (صلوات الله و سلامه علیهم) که آل محمد (ع) به او وعده دادند و آماده‌کننده و زمینه‌ساز اصلی آمدن امام مهدی (ع) و برپایی دولت عدل و حق و راستی است.

هرکدام از ما می‌تواند بایستد و این توقف و ایستادن، شبیه ایستادن انصار حسین (ع) است اگر شدیدتر نباشد؛ زیرا بخششی که امروز انسان می‌تواند داشته باشد، بخششی نامحدود است و می‌تواند در حد توان خود نمونه‌ای از محمد و آل محمد (ع) باشد و فقط انصار حسین الگوی او نیستند. در زمان بنیان دولت عدل هرکدام از ما می‌تواند در پیشگاه قائم آل محمد، عامل باشد و این کار به نکات و امور بسیاری نیاز دارد که انسان باید با آن‌ها آراسته گردد و می‌توان در این فرصت به برخی از آن‌ها اشاره کرد:

در درجه اول به توفیق الهی نیاز دارد و این توفیق به‌صورت رایگان به انسان داده نمی‌شود، بلکه توفیقی که خدای تبارک‌وتعالی بر هرکدام از ما فرو می‌فرستد، به‌اندازه اخلاصی است که از سینۀ هرکدام از ما به‌سوی خدای تبارک‌وتعالی بالا می‌رود و انسان نیازمند توکل و توجه به صورتی بی‌نظیر به‌سوی خداست، زیرا این روزها روزهایی دشوار است. برپایی دولت عدل و حق، به آن آسانی که در اذهان مردم می‌باشد نیست، بلکه مهدی رنج می‌برد و روایات، این رنجی که فرزند رسول‌الله دچار آن است را رنج‌هایی سخت‌تر از رنج‌هایی می‌داند که رسول‌الله با آن مواجه بود؛ زیرا رسول‌الله بر مردمانی مبعوث شد که چوب‌های تراشیده و سنگ‌ها را بندگی می‌کردند، درحالی‌که قائم آل محمد در حالی مبعوث می‌شود که همۀ مردم پروردگاری را بندگی می‌کنند که با دست خود ساخته‌اند و این پروردگار این بار سخن می‌گوید و بتی ساکت نیست و نبرد و دعوت این بار سخت‌تر است و بیشتر در معرض آزار و درد است و درد ایستادن انصار این بار با قائم آل محمد معادل هیچ دردی نیست و این دروازه گشوده است و بار دیگر تا ابد گشوده نخواهد شد!